Het verhaal
Tijd voor een pauze, Sèna's tafel
Hoe Sèna Sublime is ontstaan
Recepten uit elke uithoek van de wereld hebben me altijd gefascineerd. Ik herinner me nog hoe kleuren en combinaties me volledig in hun ban hielden.
Mijn vrienden kwamen graag bij mij eten. Ze zeiden: «We weten dat we iets zullen proeven dat we nog nooit gegeten hebben.» En aan het einde van de maaltijd kwam de vervelende vraag: «Wanneer open je een restaurant?»
Ik vond ze allemaal veel te serieus in de kwestie: een beroep, een roeping. Waarom zou je op je tweeëntwintigste al weten wat je wilt? Ik wist het niet. Of misschien toch — ik wist wat ik niet wilde. Ik heb de restaurantervaring meegemaakt bij twee van mijn tantes die er een hadden. Ik heb het gehaat. Te eentonig.
En toen, in januari 2025, na eindeloze jaren, begon alles vorm te krijgen. Vooral tijdens die zwangerschap, de vijfde. Mijn lichaam wilde niet meer: te veel vermoeidheid. Ik had maar één verlangen: naar gregoriaanse gezangen luisteren en de rozenkrans bidden. Einde van de meditatie, einde van de visualisaties. Niets wat van elders kwam. Alles bracht me terug naar mijn wortels. Ik voelde me heel rustig, in vrede.
En daar, eindelijk, kon ik haar horen — die stem, een vrouw uit de voorouderlijn die alle regels had gebroken. Ze zei:
— En als je jezelf een pauze gunt?
— Ik weet niet of je echt kijkt, maar ik zit midden in een pauze. Met deze baby kan het gewoon niet anders. Ik denk dat ik gek geworden ben. Ik, die zich helemaal ingestort voelde, volledig ten einde raad. Hoe moet ik dit klaarspelen?
— Voor mij lijk je je juist heel goed te redden. Je komt rustig en in vrede over. Je lichaam weigert de oude weg te gaan.
— Welke weg?
— Lijden, jachten, niet naar jezelf luisteren. Productief zijn.
— Heb je dat niet nodig om te winnen?
— Ik weet dat je het antwoord al hebt. Het is wat je nu aan het doen bent.
— Wat dan, Ma?
— Je neemt een pauze. Zoals de saus die op een klein vuurtje pruttelt. Ze heeft haar tijd nodig, ze laat de ingrediënten helemaal met elkaar versmelten.
— Ik noem dat geen pauze. Daar waren decennia voor nodig.
— Laat de kruiden de vis al de avond ervoor doortrekken — de vis smaakt er alleen maar beter door.
— Van de avond ervoor? Voor mij is mijn hele leven die vooravond geweest.
— De wereld duwt je. Vooruit, sneller, het is dringend. En toch heb je moedig gewacht. En wat is er gebeurd, denk je?
— Het project overtreft alles wat ik me had voorgesteld. Ik hou ervan. Het brengt alles samen wat ik mooi vind: het koken, het ontwerpen — de kleurcombinaties —, de liefde voor talen, het moederschap, de kinderen.
— Je bent er klaar voor. Er zijn geen obstakels meer. Je had bepaalde ervaringen nodig om dit werkelijkheid te kunnen laten worden.
— Bedoel je moeder zijn?
— Dat, en meer. Je mag je stem veel later vinden dan de anderen. Wat telt, is dat je haar vindt. En omdat je graag rent, zul je nu kunnen vliegen …
— Zei je niet dat het om een pauze ging?
— Je weet zelf wel wanneer je moet stoppen, toch?
Tussen twee kookpotten door ben ik beginnen schrijven. Tussen een saus die borrelde en een kind dat riep. Niet in een werkkamer, niet voor een leeg blad, niet in de stilte die men voor elk werk nodig acht. Maar daar, in het volle lawaai, in de volle warboel, tussen de dingen die overkoken en de borden die maar niet afgeruimd raken.
Ik begreep dat juist daar — en nergens anders — ontstond wat ik wilde zeggen.
Uit dat besef is Sèna Sublime geboren. Een digitale uitgeverij waarin de filosofie niet meer tegenover de keuken staat, waarin het moederschap niet meer de vijand is van het denken, waarin het meest banale alledaagse de plek van elke openbaring wordt. Zes boeken zijn in voorbereiding, elk geboren uit een kookgebaar en een waarheid aan tafel.
Sèna's tafel is geen meubelstuk. Het is een plek zonder muren, waar ik neerleg wat ik leer, waar ik in twijfel over ben, wat ik doorgeef. Wees welkom.
Sèna
Om dieper in de filosofie te duiken die deze uitgeverij grondvest, lees Mijn verhaal.
Om de zes boeken in voorbereiding te ontdekken, hier is de collectie.