UitgeverijMagnifiquement imparfait
Een uitgeverij voor vermoeide moeders en vaders die hun stem niet willen verheffen. Boeken, sprookjes, kleine handelingen. Geen wonderen. Alles echt.
van Sèna Gay-Vigan, filosofe van het dagelijks leven, auteur van Happiness, My Best Friend (Austin Macauley Publishers, 2025).
Een ogenblik
Het is de moeder, de vader die rustig blijft in het rumoer.
Zij komen aan tafel met iets wat op vreugde lijkt — en niet met iets wat op vrees lijkt.
Zij kijken achter wat op een bui lijkt. Daarachter herkennen zij een behoefte aan nabijheid.
En zij lossen de spanning langs een andere weg op: zonder schreeuwen, zonder hun gezag op te leggen.
Die moeder, die vader bestaat echt. Zij hebben niet meer geduld dan u vandaag. Zij weten alleen meer.
Geschenk · Kort verhaal
Alleen dit boek kan, als u het toepast, de helft van uw avonden weer op orde brengen.
De vermoeidheid heeft haar recht. Leest u het wanneer iedereen slaapt.
En wanneer uw hoofd begint te fluisteren: „Verloren tijd, geen boek dat dit oplost” — glimlacht u dan. Dat is het teken dat u precies goed bezig bent. Een brein dat zich verzet, is een brein dat heeft begrepen dat hier iets gaat veranderen.
Begrijpen
Uw brein heeft één opdracht: u in leven houden. Alles wat nieuw is, legt het eerst onder „gevaarlijk”. Uit voorzichtigheid. Uit gewoonte.
Een kind dat groeit, brengt elke dag iets nieuws mee. Daarbovenop komt de vermoeidheid. Geen wonder dat het brein alarm slaat, in de overlevingsstand schiet — en de strijd aangaat met het eigen kind of met elke opvoeding die anders is dan die het kende.
Dat is geen tekortkoming. Dat is een instelling. En instellingen laten zich veranderen.
Dat betekent vanavond maar één ding: u was nooit het probleem. Nooit.
Een aanzet tot verandering
Voordat u deze pagina verlaat, neemt u één gebaar mee. Eén enkel. Het komt uit De toevlucht.
Eet zolang het warm is.
Bedient u vanavond niet eerst iedereen. Schept u tegelijk op. Gaat u tegelijk zitten. Eet zolang het eten nog warm is.
U zult weerstand voelen: niet nu, eerst nog het vlees voor de kleinste snijden, de glazen vullen, het zout halen. Die weerstand heeft een naam. En hij is ervan overtuigd dat hij u beschermt.
Gehoorzaamt u hem niet. Eén keer. Vanavond.
Een moeder die warm heeft gegeten, hoeft minder vaak haar stem te verheffen. Dat is geen metafoor, dat is bloedsuiker.
Uw stem telt
Gebruik de pijltoetsen links en rechts om door de reacties te bladeren.
Ik geef het toe: het voelde als een koude douche, een brute wake-upcall. Na het lezen van dit middel begreep ik dat ik op de automatische piloot leefde in de stand "stress en spanning". Ik geloofde er niet echt in. Maar ik moest iets anders proberen. Mijn brandstof begon op te raken. De verandering is niet makkelijk, maar er zijn dagen dat ik met een glimlach in slaap val en denk: "Overwinning"
Gwlad
Het is verrassend wat een simpel boek in je kan losmaken. Het is een beetje gênant, maar ik heb gehuild toen ik aan mijn moeder dacht. Ik zag bepaalde scènes uit mijn jeugd terug en ik heb haar eindelijk kunnen vergeven. Soms deed ik hetzelfde als zij, in de overtuiging dat mijn dochter dwingen om te eten de oplossing was. Ik heb begrepen dat mama toen net als ik was: verloren, overweldigd en zonder iemand om haar een andere weg te wijzen.
Gwlad
Ik ben een meisje van 10 jaar. Ik vond het boek erg leuk. Mijn broers werken me erg op mijn zenuwen. Ook al begreep ik niet alles, ik weet nu hoe ik mijn woede kan kalmeren.
Olwen
Ik geef toe dat ik zeer aangenaam verrast was. De auteur mixt met bravoure koken, concrete problemen van het ouderschap en filosofie. Ze heeft een zeldzame gave: problemen benoemen zonder drama en zeer concrete oplossingen geven voor dagelijkse moeilijkheden. Geen jargon, heldere oplossingen. Je voelt dat ze weet waar ze het over heeft. Ik voelde me niet meer alleen. Ze heeft me ook geholpen om de last van het schuldgevoel dat ik als ouder had, van me af te zetten. Ik sta mezelf eindelijk toe om 'het niet altijd goed te doen'. Ik wil haar gewoon bedanken.
Maglonne
Ik heb zelden zo'n mooi, waarachtig en realistisch klein verhaal gelezen. De auteur heeft een ongelooflijk vermogen om ouderlijke pijn met gratie te durven benoemen. Voor één keer voelde ik me begrepen en legitiem. Ik voelde me niet langer alleen met mijn twijfels en vragen Dit boek biedt geen wondermiddelen. De auteur stelt eerder een pad voor naar de aanvaarding van onze menselijkheid, zonder oordeel, om – als we dat willen – toegang te krijgen tot iets groters in onszelf…….
Maglonne
Reactie 1 van 5
Het dagboek
Begrijpen brengt tot rust wat de wil alleen nooit kan temmen.
Gefundeerde verklaringen voor wat u nu doormaakt. Want het brein heeft een zeldzame eigenschap: bij een heldere uitleg wordt het stil.
De zoekopdracht “ik schreeuw altijd tegen mijn kinderen” wordt elke dag ingetikt. Hier staat wat de gebruikelijke methoden je niet vertellen — en één gebaar.
Verder lezen90 seconden om niet uit te barsten tegen je kinderen — en wat de neurowetenschap ons in plaats daarvan leert.
Verder lezenJe ademt, je telt, en barst toch bijna uit. Hier staat waarom — en wat je handen in plaats daarvan weten.
Verder lezenDe collectie
Use the left and right arrow keys, Home and End, or swipe to browse the covers.
Cover 1 of 2
U hebt allang alles wat verandering vraagt: uw handen, één gewoonte en zes wegen die u begeleiden.
Laten we eerlijk zijn: lezen is een genoegen. Maar de neurowetenschap is duidelijk. Verandering vraagt twee dingen: een gebaar en een gewoonte die zich dagelijks herhaalt.
Het goede nieuws? Beide hebt u al. Er komt niets bij uw dag: de gebaren staan al in uw keuken, en de herhaling heet het avondeten.
Zes boeken. Zes keukengebaren. Zes gebieden van het leven als moeder of vader.
Zes Afrikaanse fabels, zes keukenfilosofieën, zes recepten die iets willen zeggen. Een boek voor ouders die falen — en die zouden willen dat dat geen probleem meer is. Geïllustreerd PDF-e-book, meteen te downloaden na aankoop.
€ 39,99
Discover →De praktische filosofie van de tafelgevechten — zonder geschreeuw, zonder chantage, met geduld.
Wat als de band terugvinden begint bij één pan?
A mindful parenting guide — where the dough becomes a master of patience.
€ 47,99
Discover →Uw kinderen leren iets af te maken, te beginnen bij het einde van de maaltijd.
Forgotten vegetables, forgotten emotions: a journey of rediscovery through ancient flavors.
Verdiepen
De familietafel: de verbinding hervinden wanneer eten een last is geworden
De referentiepagina lezen
Mijn verhaal
Het begon op een avond, aan een tafel, toen de woorden op waren.
En als u verder wilt gaan: hier is de langere versie. Hoe een keuken een plek van filosofie werd. Hoe een tafel een brug werd tussen een volwassene en een kind.
Sprookjes voor kinderen
Use the left and right arrow keys, Home and End, or swipe to browse the covers.
Cover 1 of 1
's Avonds kan een verhaal de brug zijn die de woorden van de dag niet hebben gevonden.
Dit zijn geen ingekorte versies voor kleine lezers. Het zijn hele verhalen waarin het kind de held is van dezelfde weg die het nu gaat. U leest uw boek. Het luistert naar zijn sprookje. Samen komt u vooruit, ieder door zijn eigen deur.
Madame Estelle laat haar taarten mislukken. En maar goed ook. Een teder geïllustreerd verhaal voor kinderen die hun ouders zien struikelen — en voor ouders die gewoon in alle rust willen mogen struikelen. Vierenveertig zachte bladzijden, om samen voor te lezen, weggekropen op de bank. Geïllustreerd PDF-e-book, meteen te downloaden na aankoop.
€ 29,99
Discover →A children's tale — where, seed after seed, we learn the patience of living things.
Eén zondag, één zin. Een hele week om hem te laten werken.
De zondagsbrief — gratis
Drie regels, ondertekend Sèna, twee zondagen per maand. Niets te doen, niets te bewijzen — alleen een pauze vóór de week begint. En als welkomstgeschenk wacht uw eerste brief al op u.
Magnifiquement imparfait
De auteur
Sèna Gay-Vigan schrijft voor iedereen die voelt: koken is geen last — het is een taal. Een manier om iets door te geven, een avond te verzachten, te helen wat de dag heeft opengereten. Haar ebooks zijn zachte metgezellen voor ouders die met liefde willen koken — ook na de langste dagen.
Lees haar verhaalBibliografie
Austin Macauley Publishers, 2025
Het eerste gepubliceerde boek van Sèna — een lichtvoetige bespiegeling over de kleine, dagelijkse kunst om ruimte te maken voor geluk.
Ontdek het boekLe meilleur de nos deux mondes
En 2022, j'ai écrit un livre. Le bonheur, mon meilleur ami.
Je l'ai écrit seule. J'ai voulu le vendre seule aussi.
Je ne connaissais rien au web marketing. Rien aux pages, rien au référencement, rien à tous ces mots que j'ai appris depuis et qui, à l'époque, sonnaient comme une langue étrangère.
Et derrière, il y avait le travail. Écrire, corriger, mettre en page, traduire, construire, vendre, répondre, recommencer. Une personne. Vingt-quatre heures dans une journée, dont il fallait encore retirer les repas, les enfants, la fatigue.
J'ai renoncé.
Ce n'est pas une phrase agréable à écrire. C'est la vraie.
J'avais des dizaines de titres et des milliers de phrases qui couraient dans ma tête. L'idée d'une maison d'édition numérique est revenue frapper. Et avec elle, la même question qu'en 2022 : comment y arriver.
J'ai pensé à l'intelligence artificielle. Je n'y connaissais rien.
J'ai suivi une conférence d'Alégria, référence de l'IA en France. Je n'en ai retenu qu'un seul mot : Lovable. Un outil. Restait à savoir quoi en faire.
Puis j'ai entendu parler de Claude. Une vidéo, sur YouTube, a tout décidé. Une seule phrase : n'écrivez pas à Claude comme un développeur, ni comme un gestionnaire.
Alors j'ai fait comme les enfants. J'ai utilisé ma curiosité, mon audace et mon intuition.
L'aventure a commencé là.
Très vite, ce ne sont pas ses réponses qui ont tout changé. Ce sont ses questions.
À force qu'on me demande pourquoi, pour qui, à quel moment, dans quelle cuisine — je me suis rendu compte d'une chose. Je savais exactement ce que je voulais.
Pendant deux mois, j'ai posé la charte de cette maison. J'ai entraîné l'outil sur tous mes écrits. Ma ponctuation, mes silences, mes phrases courtes, ma façon de m'arrêter avant la fin.
Il n'était pas question que Claude écrive mes livres.
J'avais déjà les titres. J'avais déjà les phrases. Ce que j'ai confié, c'est ce que je ne savais pas faire : le marketing, la structure, la technique. Et à une condition non négociable — que ma voix soit respectée.
Il est ensuite devenu mon traducteur. Il traduisait mes pensées à Lovable, qui construit ce site. À Genspark, qui illustre mes contes.
Tout ce que vous voyez sur ces pages est unique. Sorti de mon imaginaire. Créé entièrement à partir de mes idées.
Les outils d'intelligence artificielle m'ont permis de mettre des couleurs et des formes dessus.
Pour une mère de cinq enfants avec des rêves, c'est incommensurable.
À mes enfants, merci d'avoir traversé avec moi les heures difficiles comme les belles. C'est cette vie entière, la vôtre et la mienne mêlées, qui a fait naître ces livres.
À mon père, qui m'a toujours traitée comme un être à part.
À ma mère, qui m'a toujours fait croire que j'avais le droit de rêver grand et d'aller au bout de mes aspirations.
À mes frères, qui m'ont fait aimer les livres et permis de grandir dans un milieu joyeux et protégé.
Et à tous ceux qui ont inspiré ce site. À Kelly Massol, pour la preuve qu'une communauté se construit avant un produit. À Quentin Merle du Bourg et à son frère Edouard. À Authority Hacker, pour l'architecture des pages piliers. À Forbes Riley, pour l'art de vendre une transformation plutôt qu'un produit. À Alégria, pour avoir rendu les outils d'intelligence artificielle enfin clairs.
