Een geïllustreerd sprookje voor de avonden waarop iets misging
De patisserie van Madame Estelle
Wat overdag mislukt,
bloeit 's nachts open.
Je kind heeft je al eens iets zien mislukken.
En het heeft gezien wat we allemaal doen. Snel iets rechtzetten. De vorm wegmoffelen. Van onderwerp veranderen. Zeggen dat het niet geeft, met een stem die precies het tegenovergestelde zegt.
Het keek niet naar de taart.
Het keek naar jou.
Het eerste tafereel, volledig. Om vanavond voor te lezen.
Geen proefstukje: het hele hoofdstuk. Drieënhalve minuut hardop. Als je vandaag niets koopt, neem je alsnog een verhaal mee om te vertellen.
De patisserie aan het einde van de straat
Er was, helemaal aan het einde van een heel gewone straat in een heel gewone stad, een patisserie die op geen enkele andere leek.
De gevel was blauw als de lucht om zes uur 's avonds, vlak voordat de nacht naar binnen glijdt. Boven de deur kon je in wat afgebladderde gouden letters lezen: « Pâtisserie Estelle ». En daaronder, kleiner, bijna uitgewist: « Hier gaat niets verloren. »
Lior had eigenlijk nooit echt op die winkel gelet. Elke dag liep Lior erlangs op weg naar school, en elke dag kriebelde de geur van gesmolten boter en licht gekaramelliseerde suiker aan zijn neus. Maar Lior dacht dat het gewoon een patisserie was als alle andere.
Die dinsdag regende het. Lior was zijn paraplu vergeten. Hij bleef staan onder het blauwe afdak en wachtte tot de regen zachter zou worden. En daar, met zijn voorhoofd tegen het raam, zag Lior Madame Estelle voor het eerst.
Ze was klein. Zo klein.
Ze droeg een wit schort dat veel te groot voor haar was, slofjes met geborduurde sterren, en op haar rechterschouder — Lior wreef in zijn ogen om zeker te zijn — zat een zwaluw.
Een echte. Levend.
Die haar kopje scheef hield alsof ze Lior bekeek.
Madame Estelle sloeg haar ogen op. Ze glimlachte. Ze wenkte Lior om binnen te komen.
Lior ging naar binnen.
Binnen rook het naar vanille, kaneel en nog iets dat Lior niet kende — iets als sterrenjam, als zoiets bestaat.
— Welkom, zei Madame Estelle. Je komt precies op tijd. Ik stond net op het punt een taart te laten mislukken.
Lior fronste zijn wenkbrauwen. Grote mensen zeggen zoiets nooit op die manier. Grote mensen proberen hun mislukkingen juist te verstoppen.
— Gaat u hem expres laten mislukken? vroeg Lior.
Madame Estelle lachte. Een klein, zacht lachje dat aan belletjes deed denken.
— Niemand laat iets expres mislukken, kind. Maar wie veel bakt, laat ook veel mislukken. En dat is helemaal goed.
Lior begreep er niets van. Maar Lior bleef.
Wat overdag mislukt,
bloeit 's nachts open.
Je hebt net iets zeldzaams gelezen.
Een volwassene zei tegen een kind: ik sta op het punt iets te laten mislukken.
Niet achteraf. Vooraf. Zonder schaamte, zonder verontschuldiging, zonder dat stemmetje dat kinderen meteen herkennen en dat hun heel vroeg leert dat mislukken iets is wat je verstopt.
Daar gaat het hele boek over.
Zeven taferelen en geen enkele moraal. Lior leert niet dat mislukkingen er niet toe doen — Lior leert dat ze niets zeggen over degene die ze maakt. Een klein verschil. Het verandert alles, en het blijft.
En dan is er nog wat er 's nachts gebeurt in de keuken van Madame Estelle. Dat vertel ik niet.
Het boek
Een volledig sprookje in zeven taferelen
Madame Estelle, de piepkleine patissier. Lior, die blijft staan onder het blauwe afdak. Lumi, de zwaluw.
Originele aquarelillustraties
Een beeldtaal die net zo goed voor kinderen is bedoeld als voor wie hun voorleest. Dromerig, in goud en nachtblauw. Om lang samen naar te kijken.
Een refrein dat een slaapliedje wordt
Wat overdag mislukt,
bloeit 's nachts open.
Je kind onthoudt die zin. En op een avond geeft het hem aan jou terug, precies wanneer jij hem vergeten bent.
Een klein schriftje om samen te lezen, achterin het boek
Vier bladzijden: een ritueel bij het raam, een zin om uit het hoofd te leren, een recept om samen te bakken terwijl je van tevoren aanvaardt dat het misschien mislukt, en een laatste bladzijde die voor jou is geschreven.
- Formaat
- Geïllustreerde PDF, 44 bladzijden
- Voor wie
- Het hele gezin, elke leeftijd — om samen of alleen te lezen
- Taal
- Nederlands
- Levering
- Direct per e-mail na betaling
Dit boek is voor jou als…
↦Je ouder bent, soms iets fout doet zoals iedereen, en zou willen dat daar iets anders van kwam dan schaamte.
↦Je een teder boek zoekt voor 's avonds met je kind, zonder moraal en zonder kinderen als klein te behandelen.
↦Je iemand iets echts wilt geven — een pas bevallen moeder, een nieuwe vader, een oma die nog altijd een schuldgevoel meedraagt.
↦Je De desserts van de mislukking aan het lezen bent en het kinderboek erbij wilt dat de ervaring tot in huis brengt.
Niets voor jou als…
↦Je een methode zoekt, een programma, stappen om af te vinken. Hier is geen methode.
↦Je een boek wilt dat je kind vertelt hoe het zich moet gedragen. Dit boek spreekt net zo goed tot de grote mensen als tot de kinderen.
De auteur
Sèna Gay-Vigan is auteur en filosoof van het alledaagse. Haar eerste boek, Le bonheur, mon meilleur ami (Happiness, My Best Friend), verscheen in 2025 bij Austin Macauley Publishers, Londen. Ze schrijft aan haar keukentafel, in Bretagne.
Met Sèna Sublime bouwt ze een tedere bibliotheek voor iedereen die wil opvoeden zonder te straffen, doorgeven zonder op te leggen, en liefhebben zonder iets terug te vragen.
De patisserie van Madame Estelle is haar eerste sprookje voor kinderen.
Vanavond gaat er iets mis. Een avondeten, een woord, een taart.
De vraag is niet hoe je het voorkomt. Maar wat je kind jou ermee ziet doen.
Veilig betalen. Directe levering. Werkt de downloadlink niet, stuur me dan een bericht — ik stuur hem met de hand door.
Met tederheid,
Sèna
In het Frans lezen →In het Engels lezen →In het Italiaans lezen →In het Spaans lezen →In het Portugees lezen →In het Duits lezen →